رضا شیخ‌محمّدی در حالی نخستین نمایشگاه انفرادی خوشنویسی خود را برگزار کرد که در روز افتتاحیّه‌ی نمایشگاه (۸ خرداد ۸۸)پا به ۴۵ سالگی گذاشته بود.
تعلّل شیخ در ورود به عرصه‌ی برگزاری نمایشگاه انفرادی به مثابه‌ی «پَک» کامل و ویترینی برای عرضه‌‌ی مجموعه فرآورده‌های تولیدشده در خلال یک فعّالیّت هنری و فرهنگی خاص، شاید ریشه در وسواس او و انتظارکشی چندساله‌اش برای رسیدن آثارش به نصاب حُسن (در حدّی از کمال) بوده است. (ادامه)

۱۴ خرداد ۸۸
۴عصر
اراک ،نگارخانه‌ی ماندگار
(ادامه)

بسم الله الرّحمن الرّحیم
خطّ رضا شیخ‌محمّدی
بر روی کاغذ دست‌ساز هندی
(آهارمهره‌ی ایران)
تحریر: فروردین ۸۷
تذهیب: زرّین‌نقش فراهانی
اردیبهشت ۸۸
ابعاد اصلی: ۱۹ در ۲۲ سانتی‌متر

پیوند خجسته میان دو بیت از یک غزل دلکش از شیخ مصلح‌الدّین سعدی شیرازی با درک و دریافت استاد کیخسرو خروش از قالب کهن چلیپا، در مجاورت تذهیب خوب و خاصّ کیوان شجاعی‌منش به تولید این قطعه‌ی زیبای نستعلیق منتهی و منجر شده است. (ادامه)

نگارخانه‌ی
 «ماندگار» اراک (مرکز استان مرکزی) برگزار می‌کند:

اوّلین
نمایشگاه انفرادی خوشنویسی رضا شیخ‌محمّدی (ادامه)

استاد سیّد محمّد حسینی موحّد خوشنویس بزرگ معاصر در تماس تلفنی مورّخه‌ی سی اردیبهشت ۸۸ با من بعد از: ۱.  انتقاد شدید از مطالبی که در مقایسه میان حمد میرعماد و حمد استاد امیرخانی در این وب نوشته‌ام و ۲.  توصیف این مقایسه با «تعرّض من به استاد امیرخانی» و ۳.  ابراز بی‌فایدگی این قیاس (به لحاظ اینکه از نظر ایشان ترجیح حمد میرعماد بر حمد امیرخانی اظهر من الشمس است و نیاز به گفتن ندارد) و ۴.  نفی شاءنیّت و صلاحیّتم برای نقد هنری و ۵.  لزوم خاموشی‌گزینی‌ام به اعتبار سکوت اساتید خطّ قم: عبدالرّضایی و بنی‌رضی و ۶.  «الکن‌بودنم در ادبیّات» و ۷.  «بسیارمبتدی بودنم» در این حوزه و ۸. «ماتـن»نبودنم (تمام تعابیر و توصیفات فوق عیناً در مکالمه استفاده شد) ابراز کردند: (ادامه)